Baby Boy Djamin,

Hi mensen,
Pffffffff
wat een week.....

Het begon,
allemaal op 15 mei rond vier uur in de ochtend. Vliezen tegen die tijd gebroken en was het dan een kwestie van op de tijd wachten.
Van de vroedvrouw hebben wij het advies gehad om weer naar huis te gaan en wachten op de weeen. Dat had Mariella nog helaas niet. Het is hetzelfde verhaal als die van Michelle, alleen het enig verschil is dat onze huisdokter wel aanwezig was.
Rond 10 uur weer even gebeld en heeft de vroedvrouw het advies gegeven om tegen vier uur in de miidag binnen te komen.
Tegen 4 uur in de middag(dus na 12 uren) zijn we dan naar het ziekenhuis gegaan en na onderzoek(de eerste onderzoek voor de dag na breuk vliezen), heeft de vroedvrouw dan besloten om ons direct naar Curacao te sturen. De reden hiervan was dat er geen arts was op dat moment om Mariella in te leiden en de kleur van de vruchtwater een groenig kleur had wat duidt op miconium(eerste ontlasting van de baby) in de vruchtwater. Dit kan gevaarlijk worden, vooral als de baby het heeft ingeslikt.

Ben als de donder naar huis gegaan om in te pakken(had maar 20 minuten) en ben tegen 5.30 uur in de middag airborne met de airambulance.

De bevalling
was op zich goed gegaan en het was wel erg wennen aan het ziekenhuis, nieuwe en vreemde gezichten en wennen aan de werkwijze. De arts vroeg alleen wat het verschil was tussen de eerste en de tweede bevalling en wij hebben aangegeven dat er geen arts was op Bonaire. Mariella heeft haar infuus gehad met "oxitozine" en dat wekt de weeen dan op. In het begin was het 20 Ml/h en is verder gegaan tot 60Ml/h. De bevalling was hetzelfde als die van de Michelle, maar wij zijn wel behoorlijk wijzer geworden van de ereste bevalling en heeft de arts onze ervaring ook erg van harte genomen en daarop gewerkt. We hadden gerekend dat het tegen 12.00 uur klaar zou zijn, maar het heeft nog een half uurtje geduurd en was Ian er tegen 0.36 uur woensdag 16 mei 2007 met een gewicht van bijna 7 pond en een lengte van 52 CM.

Papierwerk
hoort er dan ook bij en moest dan de moeder inschrijven in het ziekenhuis(7.30 uur in de avond)en toen Ian was geboren, ook weer inschrijven en dat tegen 1.00 uur in de ochtend. Heb dan ook alle papierwerk gekregen voor de aangifte van Ian bij de bevolking(kranshi) en officieel heb ik een Yu Korsow. Aangifte doen heb ik de volgende dag moeten doen en dat was redelijk snel gegaan. Daarna moesten we ook naar de SVB om weer naar Bonaire te vliegen en kreeg ik van de dame te horen dat het mischien pas zondagavond terug zou kunnen vliegen, omdat alles vol zat. Heb dan maar zelf de tickets contant gekocht en konden we pas donderdag middag 2.00 uur terugvliegen.

Ian Matthew
heeft dan zijn eerste reis al gemaakt naar Curacao en heeft zich heel erg goed en kranig gedragen. Hij drinkt heel flink van de borst en kan nu zelf de tepel vinden.

Verschillen
Ian is iets rustiger dan zijn zus Michelle, die veel ongeduldiger is en alles direct wilt. Als iets niet lukt, gilt Michelle het uit van frustratie, maar Ian blijft doorzetten totdat hij het heeft gevonden(de tepel).
Dit zijn nu kleine dingen die ik al heb opgemerkt en heb nog een hele leven om dit goed te zien.

Voor foto's klik hier

Groeten,
Janto, Mariella en Michelle